Σε λίγους μήνες θα ξεκινήσω τα πρώτα βήματα της ανεξαρτησίας μου και φοβάμαι…

Αισθάνομαι τη μητέρα μου εχθρό μου

Πριν μέρες ήταν η ημέρα της μητέρας, ήθελα να γράψω αλλά δεν ήξερα πως να ξεκινήσω , τι λέξεις να πω , όμως τα έβαλα όλα σε μια τάξη στο μυαλό μου , πήρα μια ανάσα και ξεκίνησα να γράφω. Μεγάλωσα με ένα ανδρόγυνο τη μητέρα μου και τον πατέρα μου , θα αναφερθώ μόνο στη μητέρα μου ,μια μητέρα από τη μέρα της γέννησης μου μες στη κόντρα ,υποτίμηση και επίθεση με άσχημες λέξεις , με ψυχολογική και σωματική βία , αδιαφορία για κάθε επιτυχία μου , μια γυναίκα που ευνούχισε τον άνδρα της , έσπειρε το δηλητήριο της αλλά πάντα προστάτευε την αδελφή μου.

Μέχρι ένα σημείο της ζωής μου μισούσα το άγγιγμα ,δεν ήθελα αγκαλιές , πιασίματα , οτιδήποτε που ήταν άγγιγμα ακόμα και συναισθηματικό ,κατέστρεψα σχέσεις με πολύ καλούς φίλους , έμπλεξα με μια κοπέλα που είχε παρόμοια συμπεριφορά με την μητέρα μου, χώρισα , έβαλα ένας μέρος της ζωής μου σε τάξη , υπάρχουν ακόμα μέρες που κλαίω κρυφά που έχω ακόμα πληγές, άλλοτε είναι γρατσουνιές για εμένα και δεν με επηρεάζουν και άλλοτε πληγές βαθιές που αιμορραγούν.

Σε λίγους μήνες θα ξεκινήσω τα πρώτα βήματα της ανεξαρτησίας μου ,δυστυχώς δεν μπορώ νωρίτερα αλλά φοβάμαι , φοβάμαι όταν τα κάνω , μην τα καταφέρω στο τέλος και χρειαστεί να γυρίσω πίσω στο πατρικό, δεν θέλω να αντικρίσω την επιβεβαίωση της , της αποτυχίας μου και αυτό μου δημιουργεί μια αναβλητικότητα να επισπεύσω την ανεξαρτησία μου ,από την μια θυμώνω που αφήνω τον εαυτό μου να φοβάται και από την άλλη κρύβομαι κάτω από ένα πάπλωμα με αγκαλιά το μαξιλάρι , πως μπορώ να ξεκινήσω αυτά τα βήματα; Επίσης πρόσφατα ψηφίστηκε το νομοσχέδιο περί αναδοχής και από ομοφυλόφιλους ,ανεξάρτητα ότι είμαι λεσβία , έχω να προσφέρω πολύ αγάπη , το έχω δει και σε πράξη τα παιδιά με λατρεύουν ,γιατί να αποκλείομαι από μητέρα όταν νιώσω πως θέλω να γίνω μητέρα , γιατί να είμαι η μητέρα σύμφωνα με τη κοινωνία λόγω της σεξουαλικότητας μου όταν τόσα χρόνια με τα παιδιά που ασχολούμαι δεν έχω υψώσει ούτε μια φορά την φωνή μου , ούτε έχω σκεφτεί να σηκώσω χέρι αλλά πάντα βρίσκω ένα ήρεμο τρόπο να εξηγήσω στο παιδί για το λάθος του και πάντα το επιβραβεύω με αγκαλιές , λόγια ; Γιατί εγώ είμαι η μελλοντική κακιά και όχι η μητέρα μου που κόντεψε να με καταστρέψει;

-Γιώτα

Leave a Comment