Το ζόρι της Αμφισεξουαλικότητας…

Με αφορμή μια κουβέντα που άνοιξε

στο κεντρικό πλαίσιο των συνομιλιών του chat μας, με έπιασαν πάλι τα δαιμόνια μου και έλουσαν το μικρό μου κεφαλάκι με σκέψεις σχετικές με το θέμα της αμφισεξουαλικότητας…

Πώς ξεκίνησε η κουβέντας; Κλασσικά απο την πόλη έρχομαι και στην κορφή κανέλα, ωστόσο, όταν υπάρχει δυναμική έκφραση σκέψεων πολλών ανθρώπων το θέμα μπορεί πάντα να ξεφύγει, να ξεχειλώσει, να σταματήσει απο το πουθενά και να αρχίσει άλλο ή απλά να μείνει έτσι γραμμένο στις αράδες του κεντρικού αφήνοντας ξεχαρμανιασμένα απο έκφραση μερικά κορίτσια και η ζωή να συνεχιστεί όπως πριν. Με αφορμή λοιπόν τον θάνατο ενός αγαπητού σχετικά ηθοποιού σε νεαρή ηλικία από καρκίνο, τον Τζούλιαν ΜακΜάχον, τον κούκλο πρωταγωνιστή πλαστικό χειρούργο της σειράς Nip/Tuck που ενα φεγγαράκι έβλεπε πολύ κόσμος και αρκετά κορίτσια λιώναμε στις

ματάρες του μπροστά, άρχισε η ενδιαφέρουσα κουβέντα πάνω στον καμβά του κεντρικού δωματίου συνομιλιών…

Τώρα θα μου πείτε, μήπως ξεχάστηκες κουρτσάραμ, σε λεσβιακό site βρίσκεσαι! Ε καλά δεν ξέρω αν το ξεχάσατε και εσείς πάλι, υπάρχουμε και εμείς οι αμφισεξουαλικές!!! Και κάπου εδώ άρχισαν οι σκέψεις μου να διαδέχονται η μια την άλλη σχετικά με το τι νομίζει κανείς για τον εαυτό του κ την σεξουαλικότητα του, τι λέει έξω στον κόσμο, τι πιστεύει για τους άλλους κλπ κλπ…

Αναφέρει μια κοπέλα λοιπόν

για την είδηση του θανάτου του ηθοποιού αυτού, κ γράφει επίσης ότι όταν ήταν μικρότερη είχε καψούρα μαζί του… Ε την πείραζα και εγώ αναμενόμενα, οτι ίσως τελικά να μην είναι τόσο λεσβία όσο νομίζει, μιας και ένιωθε έλξη για κάποιους άνδρες, ωστόσο μου το ξεκαθάρισε οτι απλά θαυμάζει το ωραίο. Cool. Έλα όμως που από κάπου κάπου όπως ανέφερε, θα τύχαινε να πήγαινε με άνδρες κάποιες φορές αν και έχει καιρό να ασκήσει το σπορ!

Όταν το παραδέχτηκε κ της είπα

οτι, τι άλλο θέλεις για να δεχτείς την αμφισεξουαλικότητα σου, προσπάθησε να δικαιολογήσει την σκέψη της οτι τους άνδρες δεν τους ερωτεύεται και ούτε θα έκανε σχέση μαζί τους πλέον. Και αναρωτιέμαι εγώ…οκ το δέχομαι…αλλά και μόνο η σεξουαλική έλξη για έναν άνδρα δεν είναι αρκετή για να θεωρηθεί μια γυναίκα, που μέχρι χθες νόμιζε οτι ήταν λεσβία, ως bisexual;;

Για μένα ναι. Αλλά εδώ γράφω τις προσωπικές μου σκέψεις φυσικά, και δεν τις αναφέρω σαν ευαγγέλιο που όλοι πρέπει να δεχτούν, ίσως σαν εφαλτήριο για ευχάριστους προβληματισμούς στους εσωτερικούς μας διαλόγους…

Πρόσθεσαν κάποιες οτι

δεν είναι βολικές οι ταμπέλες, κάποιες άλλες είπαν οτι ναι είναι βολικές γιατί μας γλυτώνουν χρόνο και καταλήξαμε τελικά στο οτι παν μέτρον άριστον όπως σε όλα (Το πάν μέτρον άριστον είναι συνήθως καλός πυροσβεστήρας για κάθε ανταλλαγή απόψεων). Άλλωστε, η χρησιμότητα των εκάστοτε συζητήσεων δεν είναι για να βρούμε ποιος έχει δίκιο ή ποιος παίρνει το βραβείο…αλλά για να προβληματιστούμε η καθεμία απο την δική της γωνία, είτε φανερά είτε εσωτερικά ακόμη και σε δεύτερο χρόνο ίσως.

Μέσα στην σοβαρότητα και το ανελέητο τρολάρισμα

των κλασσικών συζητήσεων επι κεντρικής σκηνής του chat, αναφέρει μια άλλη κοπέλα το γεγονός πως το να δηλώσεις όντας γυναίκα σε μια άλλη γυναίκα λεσβία, οτι είσαι bisexual, αντιμετωπίζεται με καχυποψία και με κακό μάτι! Πόσο δίκιο είχε!

Πόσες φορές με αντιμετώπισαν με διστακτικότητα

κάποιες κοπέλες, στην πορεία γνωριμίας μου με αυτές! Για κάποιο λόγο θεωρούν, οτι η αμφισεξουαλικότητα είναι συνώνυμο της ασυδοσίας, της πουτ@νιάς, του μπερδέματος…Οχι αγαπητές μου δεν ισχύει κάτι τέτοιο! Το οτι το ερωτικό τάργκετ γκρουπ ενός αμφισεξουαλικού ατόμου είναι μεγαλύτερο απο ενός άλλου ατόμου δεν σημαίνει οτι τους παίρνει αμπάριζα όλους όσους συναντά για να δεί τι γεύση έχουν! Απλά ερωτευόμαστε ανθρώπους υποθέτω ή έστω ελκόμαστε σεξουαλικά και από τα 2 φύλλα! Ίσως πάλι η προτίμηση μας για ενα απο τα 2 φύλλα να ναι μικρότερη συγκριτικά με το άλλο οκ, αλλά είναι εκεί, υπάρχει…έστω και υποδεέστερα. Αν είναι στην φύση μου η τατανιά και η ασυδοσία, είτε είμαι heterosexual είτε homosexual θα το κάνω και με μικρότερο τάργκετ γκρουπ! Θέληση να υπάρχει 😀

Εν τω μεταξύ

δεν μας θέλει κανένα τίμ κατ ουσίαν, θεωρούν οτι τους αμαυρώνουμε ξέρω γω, οτι το εσωτερικό μας αυτό “μπέρδεμα” όπως το θεωρούν, δεν μας κάνει πιστούς στα θέλω μας. Οπότε, και για τους στρείτ και για τους γκέι είμαστε τύπου μαύρο πρόβατο στην ολόλευκη και καθάρια σεξουαλικότητα τους, η οποία πολλές φορές δεν επιδέχεται αμφισβήτηση ή και είναι αρκετά ώριμη θεωρητικά για να εκφραστεί με σαφήνεια προς τα έξω. Είμαστε σαν εκείνο το ποντιακό τραγούδι του Καζαντζίδη, “σα ξένα είμαι Έλληνας, και σην Ελλάδα ξένος”…

Καθόμαστε με λεσβίες…

– Τι;  σου αρέσουν και οι άνδρες;;  Ίου! καθόμαστε με στρέιτ , – Πώς είπες; πάς και με γυναίκες; Εκεί στην δεύτερη περίπτωση… έχει συνήθως σιωπή και αποσβόλωμα ματιών για να το παίξουν cool και να μην τους αποκαλέσουν τίποτα ρατσιστές :D.

Ok ok… προφανώς δεν είναι ωραία η ισοπέδωση και προφανώς παντού υπάρχουν άνθρωποι με διαφορετικές αντιλήψεις, έτοιμοι και πρόθυμοι να διαχειρισθούν την αμφισεξουαλικότητα μας με την μια. Αλλά είναι λίγοι αυτοί, οι περισσότεροι θέλουν τον χρόνο τους να μας διαχειριστούν και να μας μάθουν, το οποίο φυσικά είναι και φυσιολογικό και σεβαστό.

Επίσης να αναφέρω κάπου εδώ, οτι πιστεύω ακράδαντα στην αμφισεξουαλικότητα της πλειοψηφίας του πληθυσμού ευρύτερα, είτε την έχουν ανακαλύψει, παραδεχτεί, είτε οχι.

Έχω επηρεαστεί βέβαια και απο την έρευνα του Κινσεϊ

για την ανθρώπινη σεξουαλικότητα, την οποία έχουμε δημοσιεύσει σε άλλο σχετικό άρθρο της σελίδας μας, και η οποία ενισχύει και τον δικό μου αυτό ισχυρισμό.

Ίσως λοιπόν, εμείς οι αμφισεξουαλικοί άνθρωποι

να βιώνουμε μεγαλύτερο ρατσισμό και περιθωριοποίηση κατά μια έννοια πολύ περισσότερο από τους ομοφυλόφιλους και τους ετερόφυλους ανθρώπους, οι οποίοι έχουν βρει συγκριτικά , πιο “ξεκάθαρα” πλαίσια να ενταχθούν κοινωνικά πλέον. Ναι καλέ ζόρι είναι να σαι bisexual τελικά, πόσο μάλλον σε λεσβιακό chat γνωριμιών ✌.

Its ok,..

με το λέγε λέγε και την γνωριμία μας με τον κάθε άνθρωπο, αντιλαμβάνεται αργά ή γρήγορα, οτι τελικά δεν ήταν κάτι αυτό το στοιχείο, και πάει παρακάτω…στην ουσιαστική γνωριμία με τον χαρακτήρα του κάθε ανθρώπου αλλά κ τις συνήθειες του ανεξάρτητα απο τις ταμπέλες που ορίστηκαν σε αρχικό στάδιο. Καλή επομένως η πινακίδα για την κάτω Ραχούλα και βοηθητική αρκετά δεν λέω, αλλά παίζει πολλές φορές να μάθεις πραγματικά τον δρόμο μόνο όταν οδηγήσεις μόνος προς την Κάτω Ραχούλα…

                 Just Me 𓍯𓂃𓏧♡